حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ قَيْسٍ، قَالَ رَأَيْتُ يَدَ طَلْحَةَ شَلاَّءَ، وَقَى بِهَا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ أُحُدٍ.
Абдуллаҳ ибн Абу Шайба менга айтди, Вакиъ бизга айтди, Исмоилдан, Қайсдан, у деди: Мен Талҳанинг шол (кучсиз) қўлини кўрдим — у у билан Набий соллаллаҳу алайҳи васалламни Уҳуд куни ҳимоя қилган эди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Мен Талҳанинг — Набий соллаллаҳу алайҳи васалламни (Уҳуд куни) ҳимоя қилган — қўлини шол (кучсиз) бўлиб қолган ҳолда кўрдим.
Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни Уҳуд куни кўрдим, унинг ёнида икки киши уни ҳимоя қилиб урушар эди, уларнинг устида оқ кийимлар бор эди, энг қаттиқ уруш(чи)дек; мен уларни на ундан олдин, на ундан…
Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни — у Зул-Ҳулайфада уловига минди, кейин уни (улов) тик туриб тенглашганида эҳром боғлаганини — кўрдим.
Гўё мен ҳозир ҳам Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг соч ажримидаги (фарқидаги) атир йилтирашига қараб тургандекман — у киши муҳрим (ҳолатда) эдилар.
Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни Зул-Ҳулайфада ўз уловига миниб, сўнг у (улов) у зот билан тик тургач, талбия айтганини (иҳромга кирганини) кўрдим.
Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга Абдуллаҳ ибн Абу Талҳани — уни таҳник қилишлари (оғзига хурмо чайнаб суртишлари) учун — эрта тонгда олиб бордим. У зотга етиб бордим, қўлида (чўғли) тамға (мих) бор…