حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي الأَسْوَدِ، حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يُوسُفَ، قَالَ سَمِعْتُ السَّائِبَ بْنَ يَزِيدَ، قَالَ صَحِبْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ عَوْفٍ وَطَلْحَةَ بْنَ عُبَيْدِ اللَّهِ وَالْمِقْدَادَ وَسَعْدًا رضى الله عنهم فَمَا سَمِعْتُ أَحَدًا مِنْهُمْ يُحَدِّثُ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم، إِلاَّ أَنِّي سَمِعْتُ طَلْحَةَ يُحَدِّثُ عَنْ يَوْمِ أُحُدٍ
Абдуллаҳ ибн Абул-Асвад бизга айтди, Ҳотам ибн Исмоил бизга айтди, Муҳаммад ибн Юсуфдан, у деди: Соиб ибн Язидни шундай деганини эшитдим: Мен Абдураҳмон ибн Авф, Талҳа ибн Убайдуллаҳ, Миқдод ва Саъд розияллаҳу анҳумга саҳбат қилдим, уларнинг ҳеч бирини Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ҳадис айтаётганини эшитмадим, фақат мен Талҳани Уҳуд куни ҳақида ҳикоя қилаётганини эшитдим (холос).