حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا شَبَابَةُ بْنُ سَوَّارٍ أَبُو عَمْرٍو الْفَزَارِيُّ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ لَقَدْ رَأَيْتُ الشَّجَرَةَ، ثُمَّ أَتَيْتُهَا بَعْدُ فَلَمْ أَعْرِفْهَا. قَالَ مَحْمُودٌ ثُمَّ أُنْسِيتُهَا بَعْدُ.
Муҳаммад ибн Рофиъ менга айтди, Шабаба ибн Саввор Абу Амр ал-Фазорий бизга айтди, Шуъба бизга айтди, у Қатодадан, у Саид ибн ал-Мусайябдан, у отасидан: У айтди: Мен ўша дарахтни кўрган эдим, кейин унинг олдига келсам, уни танимадим. Маҳмуд айтди: Кейин мен уни унутдим.