4299-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Ғазотлар китоби
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا أَبُو شِهَابٍ، عَنْ عَاصِمٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ أَقَمْنَا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي سَفَرٍ تِسْعَ عَشْرَةَ نَقْصُرُ الصَّلاَةَ. وَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ وَنَحْنُ نَقْصُرُ مَا بَيْنَنَا وَبَيْنَ تِسْعَ عَشْرَةَ، فَإِذَا زِدْنَا أَتْمَمْنَا.
Аҳмад ибн Юнус бизга айтди, Абу Шиҳоб бизга айтди, у Осимдан, у Икримадан, у Ибн Аббосдан: У айтди: Биз Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан сафарда ўн тўққиз (кун) турдик, намозни қаср қилардик. Ибн Аббос деди: Биз ўн тўққизгача бўлган (муддатда) қаср қиламиз, агар ундан оширсак, тўлиқ ўқиймиз.