حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، أَنَّ عَائِشَةَ، وَعَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ، قَالاَ لَمَّا نَزَلَ بِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم طَفِقَ يَطْرَحُ خَمِيصَةً لَهُ عَلَى وَجْهِهِ، فَإِذَا اغْتَمَّ بِهَا كَشَفَهَا عَنْ وَجْهِهِ، فَقَالَ وَهْوَ كَذَلِكَ " لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الْيَهُودِ وَالنَّصَارَى اتَّخَذُوا قُبُورَ أَنْبِيَائِهِمْ مَسَاجِدَ ". يُحَذِّرُ مَا صَنَعُوا.
Бизга Абул-Ямон ривоят қилди, у деди: бизга Шуайб, аз-Зуҳрийдан хабар берди, менга Убайдуллаҳ ибн Абдуллаҳ ибн Утба хабар бердики, Оиша ва Абдуллаҳ ибн Аббос: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га (вафот касаллиги) тушганида, у киши бир хамисани (йўл-йўл чопонни) юзларига ташлай бошлади; (нафаси) сиқилганида, уни юзларидан очарди. У киши шу ҳолатда: «Аллаҳнинг лаънати яҳудий ва насороларга бўлсин — улар ўз пайғамбарларининг қабрларини масжид (саждагоҳ) қилиб олди,» дедилар — улар қилган (ишдан) огоҳлантириб (шундай дердилар).