حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ ابْنِ ذَكْوَانَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ جَاءَ الطُّفَيْلُ بْنُ عَمْرٍو إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ إِنَّ دَوْسًا قَدْ هَلَكَتْ، عَصَتْ وَأَبَتْ، فَادْعُ اللَّهَ عَلَيْهِمْ. فَقَالَ " اللَّهُمَّ اهْدِ دَوْسًا وَأْتِ بِهِمْ ".
Абу Нуайм бизға айтди, Суфён бизға айтди, у Ибн Заквондан, у Абдурраҳмон ал-Аъраждан, у Абу Ҳурайра розияллаҳу анҳудан: У айтди: ат-Туфайл ибн Амр Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келиб деди: «Давс (қабиласи) ҳалок бўлди, (Исломга) қарши чиқди ва бош тортди. Уларга қарши Аллаҳга дуо қил.» У деди: «Аллаҳумма, Давсни ҳидоят қил ва уларни (Исломга) келтир.»