حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَعَثَ بَعْثًا وَأَمَّرَ عَلَيْهِمْ أُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ، فَطَعَنَ النَّاسُ فِي إِمَارَتِهِ، فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " إِنْ تَطْعُنُوا فِي إِمَارَتِهِ فَقَدْ كُنْتُمْ تَطْعُنُونَ فِي إِمَارَةِ أَبِيهِ مِنْ قَبْلُ، وَايْمُ اللَّهِ إِنْ كَانَ لَخَلِيقًا لِلإِمَارَةِ، وَإِنْ كَانَ لَمِنْ أَحَبِّ النَّاسِ إِلَىَّ، وَإِنَّ هَذَا لَمِنْ أَحَبِّ النَّاسِ إِلَىَّ بَعْدَهُ ".
Исмоил бизға айтди, Молик бизға айтди, у Абдуллаҳ ибн Динордан, у Абдуллаҳ ибн Умар розияллаҳу анҳумодан: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бир қўшин юборди ва уларга Усома ибн Зайдни амир қилди. Одамлар унинг амирлигига таъна қилдилар. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам туриб деди: «Агар унинг амирлигига таъна қилсангиз, ундан олдин отасининг амирлигига ҳам таъна қилар эдинглар. Аллаҳ номига қасамки, у амирликка лойиқ эди, у менга одамларнинг энг севимлиларидан эди, ва бу (Усома) ҳам ундан кейин менга одамларнинг энг севимлиларидандир.»