أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنْ يُوسُفَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ، قَالَ جَاءَ رَجُلٌ مِنْ خَثْعَمَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ إِنَّ أَبِي شَيْخٌ كَبِيرٌ لاَ يَسْتَطِيعُ الرُّكُوبَ وَأَدْرَكَتْهُ فَرِيضَةُ اللَّهِ فِي الْحَجِّ فَهَلْ يُجْزِئُ أَنْ أَحُجَّ عَنْهُ قَالَ " آنْتَ أَكْبَرُ وَلَدِهِ " . قَالَ نَعَمْ . قَالَ " أَرَأَيْتَ لَوْ كَانَ عَلَيْهِ دَيْنٌ أَكُنْتَ تَقْضِيهِ " . قَالَ نَعَمْ . قَالَ " فَحُجَّ عَنْهُ " .
Бизга Ишоқ ибн Иброҳим хабар бериб, деди: бизга Жарир Мансурдан хабар бериб, деди, у Мужоҳиддан, у Юсуф ибн аз-Зубайрдан, у Абдуллаҳ ибн аз-Зубайр (розияллаҳу анҳумо)дан (ривоят қилди), у деди: Хасъам (қабиласи)дан бир киши Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдиларига келиб, деди: «Отам улган чол, минишга қодир эмас, унга эса Аллаҳнинг ҳаждаги фаризаси етди; мен у номидан ҳажж қилсам кифоя бўларми?» деди. У: «Сен унинг энг катта фарзандимисан?» дедилар. У: «Ҳа,» деди. У: «Айтгинчи, агар унинг устида қарз бўлганида, сен уни адо этармидинг?» дедилар. У: «Ҳа,» деди. У: «Бас, у номидан ҳажж қилгин,» дедилар.