أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ هَاشِمٍ، عَنِ الْوَلِيدِ، عَنِ الأَوْزَاعِيِّ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنِ الْفَضْلِ بْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّهُ كَانَ رَدِيفَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم غَدَاةَ النَّحْرِ فَأَتَتْهُ امْرَأَةٌ مِنْ خَثْعَمٍ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ فَرِيضَةَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فِي الْحَجِّ عَلَى عِبَادِهِ أَدْرَكَتْ أَبِي شَيْخًا كَبِيرًا لاَ يَسْتَطِيعُ أَنْ يَرْكَبَ إِلاَّ مُعْتَرِضًا أَفَأَحُجُّ عَنْهُ قَالَ " نَعَمْ حُجِّي عَنْهُ فَإِنَّهُ لَوْ كَانَ عَلَيْهِ دَيْنٌ قَضَيْتِيهِ ".
Бизга Муҳаммад ибн Ҳошим хабар берди, ал-Валиддан, у ал-Авзоийдан, у аз-Зуҳрийдан, у Сулаймон ибн Ясордан, у Ибн Аббосдан, у ал-Фазл ибн Аббосдан (ривоят қилдики): У Қурбон куни тонгида Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ортида (уловда) ҳамроҳ эди. Бас, Хасъам қабиласидан бир аёл у зотнинг ҳузурига келди ва: «Ё Расулуллаҳ, Аллаҳ азза ва жалланинг бандаларига ҳаж фарзлиги отамга кексайган чол ҳолида етиб келди; у фақат (эгарга) кўндаланг боғланган ҳолдагина мина олади, холос. Мен унинг ўрнига ҳаж қилсам бўладими?» деди. У: «Ҳа, унинг ўрнига ҳаж қил. Зеро, агар унинг зиммасида қарз бўлса, сен уни тўлар эдинг,» дедилар.