حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، قَالَ حَدَّثَنِي شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، وَقَالَ، مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ شِهَابٍ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ امْرَأَةً، مِنْ خَثْعَمَ اسْتَفْتَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ وَالْفَضْلُ بْنُ عَبَّاسٍ رَدِيفُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ فَرِيضَةَ اللَّهِ عَلَى عِبَادِهِ أَدْرَكَتْ أَبِي شَيْخًا كَبِيرًا لاَ يَسْتَطِيعُ أَنْ يَسْتَوِيَ عَلَى الرَّاحِلَةِ، فَهَلْ يَقْضِي أَنْ أَحُجَّ عَنْهُ قَالَ " نَعَمْ ".
Абул-Ямон бизға айтди, деди: Шуайб менга Зуҳрийдан айтди; ва Муҳаммад ибн Юсуф айтди: ал-Авзоий бизға айтди, деди: Менга Ибн Шиҳоб Сулаймон ибн Ясордан, у Ибн Аббос розияллаҳу анҳумодан хабар берди: Хасъамдан бир аёл видолашув ҳажида Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан фатво сўради, ал-Фадл ибн Аббос Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ортида (мингашиб) ўтирган эди. У деди: «Эй Расулуллаҳ, Аллаҳнинг бандаларига фарз қилгани (ҳаж) отамни кекса чол ҳолида топди, у улов устида тик ўтиролмайди. Мен унинг ўрнига ҳаж қилсам, (фарзи) адо бўладими?» У деди: «Ҳа.»