أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ، عَنِ الأَوْزَاعِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ شِهَابٍ، ح وَأَخْبَرَنِي مَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عُمَرُ، عَنِ الأَوْزَاعِيِّ، حَدَّثَنِي الزُّهْرِيُّ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ، أَنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ، أَخْبَرَهُ أَنَّ امْرَأَةً مِنْ خَثْعَمٍ اسْتَفْتَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَالْفَضْلُ رَدِيفُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ فَرِيضَةَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فِي الْحَجِّ عَلَى عِبَادِهِ أَدْرَكَتْ أَبِي شَيْخًا كَبِيرًا لاَ يَسْتَطِيعُ أَنْ يَسْتَوِيَ عَلَى الرَّاحِلَةِ فَهَلْ يُجْزِئُ قَالَ مَحْمُودٌ فَهَلْ يَقْضِي - أَنْ أَحُجَّ عَنْهُ فَقَالَ لَهَا " نَعَمْ ". قَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَقَدْ رَوَى هَذَا الْحَدِيثَ غَيْرُ وَاحِدٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ فَلَمْ يَذْكُرْ فِيهِ مَا ذَكَرَ الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ.
Менга Амр ибн Усмон хабар берди, у деди: бизга ал-Валид ривоят қилди, ал-Авзоийдан, у деди: менга Ибн Шиҳоб хабар берди; (бошқа санад билан) яна менга Маҳмуд ибн Холид хабар берди, у деди: бизга Умар ал-Авзоийдан ривоят қилди, менга аз-Зуҳрий Сулаймон ибн Ясордан ривоят қилдики, Ибн Аббос унга хабар бердики: Хасъам қабиласидан бир аёл Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан фатво сўради, ал-Фазл эса Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ортида (уловда) ҳамроҳ эди. У: «Ё Расулуллаҳ, Аллаҳ азза ва жалланинг бандаларига ҳаж фарзлиги отамга кексайган чол ҳолида етиб келди; у улов устида тик ўтира олмайди. (Отамнинг ўрнига) мен ҳаж қилсам, кифоя қиладими?» деди — Маҳмуд: «(отамнинг ҳақини) адо этадими?» деди —. Шунда у (Расулуллаҳ) унга: «Ҳа,» дедилар. Абу Абдурраҳмон деди: бу ҳадисни аз-Зуҳрийдан биттадан ортиқ киши ривоят қилган, аммо уларнинг ҳеч бири ал-Валид ибн Муслим зикр қилган нарсани зикр қилмаган.