حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، وَيَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ، وَقُتَيْبَةُ، وَابْنُ، حُجْرٍ قَالَ يَحْيَى بْنُ يَحْيَى أَخْبَرَنَا وَقَالَ الآخَرُونَ، حَدَّثَنَا - إِسْمَاعِيلُ، - يَعْنُونَ ابْنَ جَعْفَرٍ - عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ، أَنَّهُ سَمِعَ ابْنَ عُمَرَ، يَقُولُ بَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَعْثًا وَأَمَّرَ عَلَيْهِمْ أُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ فَطَعَنَ النَّاسُ فِي إِمْرَتِهِ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " إِنْ تَطْعَنُوا فِي إِمْرَتِهِ فَقَدْ كُنْتُمْ تَطْعَنُونَ فِي إِمْرَةِ أَبِيهِ مِنْ قَبْلُ وَايْمُ اللَّهِ إِنْ كَانَ لَخَلِيقًا لِلإِمْرَةِ وَإِنْ كَانَ لَمِنْ أَحَبِّ النَّاسِ إِلَىَّ وَإِنَّ هَذَا لَمِنْ أَحَبِّ النَّاسِ إِلَىَّ بَعْدَهُ " .
Бизга Яҳё ибн Яҳё, Яҳё ибн Айюб, Қутайба ва Ибн Ҳужр ривоят қилдилар; Яҳё ибн Яҳё: «хабар берди» деди, бошқалари эса: «бизга ривоят қилди» дедилар — Исмоил, яъни Ибн Жаъфарни назарда тутиб, Абдуллаҳ ибн Динордан ривоят қилишича, у Ибн Умарнинг шундай деганини эшитди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бир қўшин юборди ва уларга Усома ибн Зайдни амир қилиб тайинлади. Одамлар унинг амирлигига тил тегиздилар (эътироз билдирдилар). Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ўрнидан туриб деди: «Агар сиз унинг амирлигига тил тегизсангиз, авваллари отасининг амирлигига ҳам тил тегизган эдингиз. Аллаҳга қасамки, у амирликка лойиқ эди ва у менга энг севимли одамлардан бири эди, ва бу (Усома) ҳам ундан кейин менга энг севимли одамлардан биридир.»