حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي مَرْيَمَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي شَرِيكُ بْنُ أَبِي نَمِرٍ، أَنَّ عَطَاءَ بْنَ يَسَارٍ، وَعَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ أَبِي عَمْرَةَ الأَنْصَارِيَّ، قَالاَ سَمِعْنَا أَبَا هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " لَيْسَ الْمِسْكِينُ الَّذِي تَرُدُّهُ التَّمْرَةُ وَالتَّمْرَتَانِ وَلاَ اللُّقْمَةُ وَلاَ اللُّقْمَتَانِ. إِنَّمَا الْمِسْكِينُ الَّذِي يَتَعَفَّفُ وَاقْرَءُوا إِنْ شِئْتُمْ يَعْنِي قَوْلَهُ {لاَ يَسْأَلُونَ النَّاسَ إِلْحَافًا}"
Ибн Абу Марям бизга айтди, Муҳаммад ибн Жаъфар бизга айтди, деди: Шарик ибн Абу Намир менга айтди, Ато ибн Ясор ва Абдурраҳмон ибн Абу Амра ал-Ансорий дедилар: Биз Абу Ҳурайра розияллаҳу анҳуни айтаётганини эшитдик: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Мискин (камбағал) — бир-икки хурмо ва бир-икки луқма (берилса) қайтиб кетадиган киши эмас. Мискин — (сўрашдан) иффат сақлайдиган кишидур.» Хоҳласангиз ўқинглар — яъни унинг «одамлардан ёпишиб (қистаб) сўрамайди» деган сўзини.