حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ زِيَادٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لَيْسَ الْمِسْكِينُ الَّذِي تَرُدُّهُ الأُكْلَةُ وَالأُكْلَتَانِ، وَلَكِنِ الْمِسْكِينُ الَّذِي لَيْسَ لَهُ غِنًى وَيَسْتَحْيِي أَوْ لاَ يَسْأَلُ النَّاسَ إِلْحَافًا ".
Ҳажжож ибн Минҳол бизга айтди: Шуъба бизга айтди: Муҳаммад ибн Зиёд менга хабар берди: У деди: Мен Абу Ҳурайра розияллаҳу анҳуни (эшитди), у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан: У зот: «Мискин — бир-икки луқма (таом) уни қайтарадиган (киши) эмас, балки мискин — бойлиги бўлмаган, (сўрашдан) уяладиган ёки одамлардан ёпишиб (қистаб) сўрамайдиган кишидир» дедилар.