حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ الْحَذَّاءُ، عَنِ ابْنِ أَشْوَعَ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، حَدَّثَنِي كَاتِبُ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ، قَالَ كَتَبَ مُعَاوِيَةُ إِلَى الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ أَنِ اكْتُبْ، إِلَىَّ بِشَىْءٍ سَمِعْتَهُ مِنَ النَّبِيِّ، صلى الله عليه وسلم. فَكَتَبَ إِلَيْهِ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِنَّ اللَّهَ كَرِهَ لَكُمْ ثَلاَثًا قِيلَ وَقَالَ، وَإِضَاعَةَ الْمَالِ، وَكَثْرَةَ السُّؤَالِ ".
Яъқуб ибн Иброҳим бизга айтди: Исмоил ибн Улайя бизга айтди: Холид Ҳаззў бизга айтди, Ибн Ашваъдан, у Шаъбийдан: Муғийра ибн Шуъбанинг котиби менга айтди: У деди: Муовия Муғийра ибн Шуъбага: ‹Менга Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан эшитган бирор нарсангни ёз› деб (хат) ёзди. У унга: ‹Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламни шундай деганини эшитди: ‹Албатта Аллаҳ сизларга уч (нарса)ни ёмон кўрди: ‹айтилди-дейди› (беҳуда сўз), мол-мулкни зое қилишни ва кўп сўрашни›› деб (ёзди).