حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ نَوْفَلٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ زَيْنَبَ بِنْتِ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ، قَالَتْ شَكَوْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنِّي أَشْتَكِي. قَالَ " طُوفِي مِنْ وَرَاءِ النَّاسِ وَأَنْتِ رَاكِبَةٌ ". فَطُفْتُ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي إِلَى جَنْبِ الْبَيْتِ، يَقْرَأُ بِالطُّورِ وَكِتَابٍ مَسْطُورٍ.
Абдуллаҳ ибн Юсуф бизга айтди: Молик бизга хабар берди, Муҳаммад ибн Абдурраҳмон ибн Навфалдан, у Урвадан, у Зайнаб бинти Абу Саламадан, у Умму Саламадан: У деди: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга касал эканлигимдан шикоят қилдим. У зот: «Одамларнинг ортидан миниб тавоф қил», дедилар. Мен тавоф қилдим, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам эса Байтнинг ёнида намоз ўқиб, ‹Ват-Тур ва Китобин мастур›ни қироат қилаётган эдилар.