حَدَّثَنَا زَكَرِيَّاءُ بْنُ يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ أُصِيبَ سَعْدٌ يَوْمَ الْخَنْدَقِ فِي الأَكْحَلِ، فَضَرَبَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم خَيْمَةً فِي الْمَسْجِدِ لِيَعُودَهُ مِنْ قَرِيبٍ، فَلَمْ يَرُعْهُمْ ـ وَفِي الْمَسْجِدِ خَيْمَةٌ مِنْ بَنِي غِفَارٍ ـ إِلاَّ الدَّمُ يَسِيلُ إِلَيْهِمْ فَقَالُوا يَا أَهْلَ الْخَيْمَةِ، مَا هَذَا الَّذِي يَأْتِينَا مِنْ قِبَلِكُمْ فَإِذَا سَعْدٌ يَغْذُو جُرْحُهُ دَمًا، فَمَاتَ فِيهَا.
Закариё ибн Яҳё бизга айтди: Абдуллаҳ ибн Нумайр бизга айтди: Ҳишом бизга айтди, отасидан, у Оишадан: У деди: Саъд Хандақ куни қўл томиридан жароҳатланди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам уни яқиндан бориб кўриш учун масжидда чодир тикдилар. Улар кутилмаганда — масжидда Бану Ғифордан бир чодир ҳам бор эди — қоннинг ўзларига оқиб келаётганини кўриб қолдилар ва: ‹Эй чодир аҳли, сизлар томондан бизга келаётган бу нима?› дедилар. Қарасалар, Саъднинг жароҳати қон оқизаётган экан. У ўша ерда вафот этди.