حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنْ أَبِي مَعْمَرٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ دَخَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مَكَّةَ وَحَوْلَ الْبَيْتِ سِتُّونَ وَثَلاَثُمِائَةِ نُصُبٍ فَجَعَلَ يَطْعُنُهَا بِعُودٍ فِي يَدِهِ وَيَقُولُ {جَاءَ الْحَقُّ وَزَهَقَ الْبَاطِلُ إِنَّ الْبَاطِلَ كَانَ زَهُوقًا} {جَاءَ الْحَقُّ وَمَا يُبْدِئُ الْبَاطِلُ وَمَا يُعِيدُ}
ал-Ҳумайдий бизга айтди, Суфён бизга айтди, у Ибн Абу Нажиҳдан, у Мужоҳиддан, у Абу Маъмардан, у Абдуллаҳ ибн Масъуд розияллаҳу анҳудан: У айтди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Маккага кирди, Байт атрофида уч юз олтмишта бут бор эди. У қўлидаги таёқ билан уларни турта бошлади ва: «Ҳақ келди, ботил йўқ бўлди, албатта ботил йўқ бўлувчидир», «Ҳақ келди, ботил эса на бошлайди, на қайтаради» дерди.