حَدَّثَنِي طَلْقُ بْنُ غَنَّامٍ، حَدَّثَنَا زَائِدَةُ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ أُنْزِلَ ذَلِكَ فِي الدُّعَاءِ.
Талқ ибн Ғанном менга айтди, Зоида бизга айтди, у Ҳишомдан, у отасидан, у Оиша розияллаҳу анҳодан: У айтди: Бу (оят) дуо ҳақида нозил бўлди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Моликдан, у Ҳишомдан, у отасидан, у Оиша розияллаҳу анҳодан: У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам — рўзадор ҳолда — баъзи завжаларини ўпар эди. Сўнг (Оиша) кулди.
у отасидан, у Ибн Аббосдан (розияллаҳу анҳумо), у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳижома қилдирди ва ҳажжомга ҳақини берди.
Ҳишом ибн Урвадан, у отасидан, у Оишадан: У деди: Сафийя Сафийдан (танланган улушдан) эди.
у Каҳмасдан, у Ибн Бурайдадан, у отасидан: У айтди: У (отам) Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан ўн олти ғазот қилди.
у отасидан, у Ибн Аббосдан розияллаҳу анҳумо ривоят қилдики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам қон олдирдилар, қон олувчига унинг ҳаққини бердилар ва бурунга дори томиздилар.
отасидан, у Оишадан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан шунга ўхшаш ривоят қилди.