حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ صَالِحٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَلِيُّ بْنُ حُسَيْنٍ، أَنَّ حُسَيْنَ بْنَ عَلِيٍّ، أَخْبَرَهُ عَنْ عَلِيٍّ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم طَرَقَهُ وَفَاطِمَةَ قَالَ " أَلاَ تُصَلِّيَانِ ". {رَجْمًا بِالْغَيْبِ} لَمْ يَسْتَبِنْ. {فُرُطًا} نَدَمًا {سُرَادِقُهَا} مِثْلُ السُّرَادِقِ، وَالْحُجْرَةِ الَّتِي تُطِيفُ بِالْفَسَاطِيطِ، {يُحَاوِرُهُ} مِنَ الْمُحَاوَرَةِ {لَكِنَّا هُوَ اللَّهُ رَبِّي} أَىْ لَكِنْ أَنَا هُوَ اللَّهُ رَبِّي ثُمَّ حَذَفَ الأَلِفَ وَأَدْغَمَ إِحْدَى النُّونَيْنِ فِي الأُخْرَى. {زَلَقًا} لاَ يَثْبُتُ فِيهِ قَدَمٌ. {هُنَالِكَ الْوَلاَيَةُ} مَصْدَرُ الْوَلِيِّ. {عُقُبًا} عَاقِبَةٌ وَعُقْبَى وَعُقْبَةٌ وَاحِدٌ وَهْىَ الآخِرَةُ قِبَلاً وَقُبُلاً وَقَبَلاً اسْتِئْنَافًا {لِيُدْحِضُوا} لِيُزِيلُوا، الدَّحْضُ الزَّلَقُ.
Али ибн Абдуллаҳ бизга айтди, Яъқуб ибн Иброҳим ибн Саъд бизга айтди, отам бизга айтди, у Солиҳдан, у Ибн Шиҳобдан, деди: Менга Али ибн Ҳусайн хабар берди, Ҳусайн ибн Али унга Али розияллаҳу анҳудан хабар берди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унга ва Фотимага кечаси келди ва: «Намоз ўқимайсизми?» деди. «Ражман бил-ғайб» — равшан бўлмаган (тахминан). «Фурутан» — пушаймонлик. «Суродиқуҳа» — чодир ва бошқа чодирларни ўраб турувчи (девор) каби. «Юҳовируҳу» — муҳовара (суҳбат)дан. «Лакинна ҳуваллаҳу Роббий» — яъни «лакин ана ҳуваллаҳу Роббий», кейин алифни ташлаб, икки нундан бирини иккинчисига идғом қилди. «Залақан» — унда оёқ собит турмайди. «Ҳуноликал-валаяту» — «валий»нинг масдари. «Уқбан» — оқибат, уқбо ва уқба — бир, у охират. «Қибалан», «қубулан» ва «қабалан» — истиноф (янгидан бошлаш). «Лиюдҳизу» — йўқотишлари учун, «даҳз» — тойилиш.