حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ ذَرٍّ، قَالَ سَمِعْتُ أَبِي، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِجِبْرِيلَ " مَا يَمْنَعُكَ أَنْ تَزُورَنَا أَكْثَرَ مِمَّا تَزُورُنَا فَنَزَلَتْ {وَمَا نَتَنَزَّلُ إِلاَّ بِأَمْرِ رَبِّكَ لَهُ مَا بَيْنَ أَيْدِينَا وَمَا خَلْفَنَا}"
Абу Нуайм бизга айтди, Умар ибн Зарр бизга айтди, деди: Мен отамдан эшитдим, у Саид ибн Жубайрдан, у Ибн Аббос розияллаҳу анҳудан: У айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Жибрилга деди: «Сени бизни зиёрат қилишингдан кўра кўпроқ зиёрат қилишингдан нима тўсяпти?» Шунда: «Биз фақат Роббингнинг амри билан тушамиз. Олдимиздаги, ортимиздаги (нарсалар) Уникидир» (ояти) нозил бўлди.