4759-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Пайғамбарнинг Қуръан тафсири
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ نَافِعٍ، عَنِ الْحَسَنِ بْنِ مُسْلِمٍ، عَنْ صَفِيَّةَ بِنْتِ شَيْبَةَ، أَنَّ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ كَانَتْ تَقُولُ لَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ {وَلْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلَى جُيُوبِهِنَّ} أَخَذْنَ أُزْرَهُنَّ فَشَقَّقْنَهَا مِنْ قِبَلِ الْحَوَاشِي فَاخْتَمَرْنَ بِهَا.
Абу Нуайм бизга айтди, Иброҳим ибн Нофиъ бизга айтди, у ал-Ҳасан ибн Муслимдан, у Сафия бинт Шайбадан: Оиша розияллаҳу анҳо айтар эди: Бу оят: «Рўмолларини ёқаларига тортсинлар» нозил бўлганида, улар изорларини олиб, уларни четидан йиртдилар ва у билан рўмол қилдилар.