حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحِيمِ، حَدَّثَنَا مُعَلَّى بْنُ مَنْصُورٍ، عَنْ حَمَّادِ بْنِ زَيْدٍ، حَدَّثَنَا ثَابِتٌ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ هَذِهِ، الآيَةَ {وَتُخْفِي فِي نَفْسِكَ مَا اللَّهُ مُبْدِيهِ} نَزَلَتْ فِي شَأْنِ زَيْنَبَ ابْنَةِ جَحْشٍ وَزَيْدِ بْنِ حَارِثَةَ.
Муҳаммад ибн Абдураҳим, Муъалло ибн Мансурдан, у Ҳаммод ибн Зайддан: Бизга Собит Анас ибн Моликдан (розияллаҳу анҳу) айтиб берди: Бу оят — «Сен Аллаҳ ошкор қилувчи нарсани ўзингда яшираяпсан» — Зайнаб бинти Жаҳш ва Зайд ибн Ҳориса ишида нозил бўлди.