489-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Намоз китоби
وَأَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ حَدَّثَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَزَلَ عِنْدَ سَرَحَاتٍ عَنْ يَسَارِ الطَّرِيقِ، فِي مَسِيلٍ دُونَ هَرْشَى، ذَلِكَ الْمَسِيلُ لاَصِقٌ بِكُرَاعِ هَرْشَى، بَيْنَهُ وَبَيْنَ الطَّرِيقِ قَرِيبٌ مِنْ غَلْوَةٍ، وَكَانَ عَبْدُ اللَّهِ يُصَلِّي إِلَى سَرْحَةٍ، هِيَ أَقْرَبُ السَّرَحَاتِ إِلَى الطَّرِيقِ وَهْىَ أَطْوَلُهُنَّ.
Абдуллаҳ ибн Умар унга айтдики: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам йўлнинг чап томонидаги сарҳалар (дарахтлар) ёнида, Ҳаршо яқинидаги бир сув оқар жойда тушардилар. Ўша сув оқар Ҳаршо этагига ёпишган, унинг билан йўл ораси бир ўқ отимича. Абдуллаҳ йўлга энг яқин ва энг баланд сарҳа томон намоз ўқирди.