وَأَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ حَدَّثَهُ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم صَلَّى فِي طَرَفِ تَلْعَةٍ مِنْ وَرَاءِ الْعَرْجِ وَأَنْتَ ذَاهِبٌ إِلَى هَضْبَةٍ عِنْدَ ذَلِكَ الْمَسْجِدِ قَبْرَانِ أَوْ ثَلاَثَةٌ، عَلَى الْقُبُورِ رَضْمٌ مِنْ حِجَارَةٍ عَنْ يَمِينِ الطَّرِيقِ، عِنْدَ سَلِمَاتِ الطَّرِيقِ، بَيْنَ أُولَئِكَ السَّلِمَاتِ كَانَ عَبْدُ اللَّهِ يَرُوحُ مِنَ الْعَرْجِ بَعْدَ أَنْ تَمِيلَ الشَّمْسُ بِالْهَاجِرَةِ، فَيُصَلِّي الظُّهْرَ فِي ذَلِكَ الْمَسْجِدِ.
Абдуллаҳ ибн Умар унга айтдики: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Арждан нарида, сен тепалик томон кетаётганингда, бир жарлик четида намоз ўқиганлар. Ўша масжид ёнида икки ёки учта қабр бор, қабрлар устида тошлардан уюм бор, йўлнинг ўнг томонида, йўл тошлари (белгилари) ёнида. Абдуллаҳ ўша тошлар орасида — Арждан қуёш пешин вақтида оғганидан кейин жўнарди ва пешин намозини ўша масжидда ўқирди.