حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْمُنْذِرِ، قَالَ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ عِيَاضٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ عُقْبَةَ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ، أَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَنْزِلُ بِذِي الْحُلَيْفَةِ حِينَ يَعْتَمِرُ، وَفِي حَجَّتِهِ حِينَ حَجَّ، تَحْتَ سَمُرَةٍ فِي مَوْضِعِ الْمَسْجِدِ الَّذِي بِذِي الْحُلَيْفَةِ، وَكَانَ إِذَا رَجَعَ مِنْ غَزْوٍ كَانَ فِي تِلْكَ الطَّرِيقِ أَوْ حَجٍّ أَوْ عُمْرَةٍ هَبَطَ مِنْ بَطْنِ وَادٍ، فَإِذَا ظَهَرَ مِنْ بَطْنِ وَادٍ أَنَاخَ بِالْبَطْحَاءِ الَّتِي عَلَى شَفِيرِ الْوَادِي الشَّرْقِيَّةِ، فَعَرَّسَ ثَمَّ حَتَّى يُصْبِحَ، لَيْسَ عِنْدَ الْمَسْجِدِ الَّذِي بِحِجَارَةٍ، وَلاَ عَلَى الأَكَمَةِ الَّتِي عَلَيْهَا الْمَسْجِدُ، كَانَ ثَمَّ خَلِيجٌ يُصَلِّي عَبْدُ اللَّهِ عِنْدَهُ، فِي بَطْنِهِ كُثُبٌ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثَمَّ يُصَلِّي، فَدَحَا السَّيْلُ فِيهِ بِالْبَطْحَاءِ حَتَّى دَفَنَ ذَلِكَ الْمَكَانَ الَّذِي كَانَ عَبْدُ اللَّهِ يُصَلِّي فِيهِ.
Иброҳим ибн Мунзир бизга айтди: Анас ибн Иёз бизга айтди: Мусо ибн Уқба бизга айтди, Нофиъдан, Абдуллаҳ унга хабар беришича: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам умра қилганларида ва ҳаж қилган ҳажларида Зул-Ҳулайфада, Зул-Ҳулайфадаги масжид ўрнидаги бир самура (тиканли дарахт) остига тушардилар. У зот бирор ғазотдан ўша йўл орқали қайтсалар ёки ҳаж ёки умрадан қайтсалар, водий ичига тушардилар. Водий ичидан чиққач, водийнинг шарқий қирғоғидаги ботқоқ жойга тушиб, тонггача шу ерда дам олардилар. Бу жой тошдан қурилган масжид ёнида эмас, масжид жойлашган тепалик устида ҳам эмас эди. У ерда бир жилға бор эди, Абдуллаҳ унинг ёнида намоз ўқирди, унинг ичида қум тепалари бор эди, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ўша ерда намоз ўқиган эдилар. Сўнг сел уни ботқоқ лой билан тўлдириб, Абдуллаҳ намоз ўқийдиган ўша жойни кўмиб юборди.