حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنِي إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عُقْبَةَ، عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ، قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْفَضْلِ، أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، يَقُولُ حَزِنْتُ عَلَى مَنْ أُصِيبَ بِالْحَرَّةِ فَكَتَبَ إِلَىَّ زَيْدُ بْنُ أَرْقَمَ وَبَلَغَهُ شِدَّةُ حُزْنِي يَذْكُرُ أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِلأَنْصَارِ وَلأَبْنَاءِ الأَنْصَارِ " ـ وَشَكَّ ابْنُ الْفَضْلِ فِي أَبْنَاءِ أَبْنَاءِ الأَنْصَارِ ـ فَسَأَلَ أَنَسًا بَعْضُ مَنْ كَانَ عِنْدَهُ فَقَالَ هُوَ الَّذِي يَقُولُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " هَذَا الَّذِي أَوْفَى اللَّهُ لَهُ بِأُذُنِهِ ".
Исмоил ибн Абдуллаҳ, Исмоил ибн Иброҳим ибн Уқбадан, у Мусо ибн Уқбадан: Менга Абдуллаҳ ибнул Фазл айтиб берди: У Анас ибн Моликни: Мен Ҳарра (воқеаси)да ҳалок бўлганлар учун ғамгин бўлдим, деди. Шунда Зайд ибн Арқам — менинг қаттиқ ғамим унга етиб — менга (хат) ёзди, унда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг: «Аллаҳим, Ансорларни ва Ансорларнинг болаларини мағфират қил» деганларини зикр қилди — Ибнул Фазл Ансорларнинг набиралари (ҳақида) шубҳа қилди. Анаснинг ёнидагилардан бири ундан сўради, у: У Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳақида: «Мана шу Аллаҳ унинг қулоқлари (садоқати) туфайли аҳдини адо этган кишидир» деган зотдир, деди.