499-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Намоз китоби
حَدَّثَنَا آدَمُ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا عَوْنُ بْنُ أَبِي جُحَيْفَةَ، قَالَ سَمِعْتُ أَبِي قَالَ، خَرَجَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِالْهَاجِرَةِ، فَأُتِيَ بِوَضُوءٍ فَتَوَضَّأَ فَصَلَّى بِنَا الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ وَبَيْنَ يَدَيْهِ عَنَزَةٌ، وَالْمَرْأَةُ وَالْحِمَارُ يَمُرُّونَ مِنْ وَرَائِهَا.
Одам бизга айтди: Шуъба бизга айтди: Авн ибн Абу Жуҳайфа бизга айтди: У деди: Отамни эшитдим: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бизнинг олдимизга пешин чоғида чиқдилар, таҳорат суви келтирилди, у зот таҳорат қилдилар, бизга пешин ва асрни ўқиб бердилар, олдиларида аназа (найза) бор эди, аёл ва эшак унинг ортидан ўтиб турарди.