أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ خَالِدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، قَالَ قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عُمَرَ بْنِ عَلِيٍّ، عَنْ عَبَّاسِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ، عَنِ الْفَضْلِ بْنِ الْعَبَّاسِ، قَالَ زَارَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَبَّاسًا فِي بَادِيَةٍ لَنَا وَلَنَا كُلَيْبَةٌ وَحِمَارَةٌ تَرْعَى فَصَلَّى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم الْعَصْرَ وَهُمَا بَيْنَ يَدَيْهِ فَلَمْ يُزْجَرَا وَلَمْ يُؤَخَّرَا .
Бизга Абдурраҳмон ибн Холид хабар бериб, деди: бизга Ҳажжож ривоят қилди, у деди: Ибн Журайж деди: менга Муҳаммад ибн Умар ибн Али хабар берди, Аббос ибн Убайдуллаҳ ибн Аббосдан, у Фазл ибн ал-Аббосдан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизнинг бир бадиямизда (чўл еримизда) Аббосни зиёрат қилдилар. Бизнинг бир кучукчамиз ва ўтлаб юрган бир урғочи эшакимиз бор эди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) аср намозини ўқидилар, улар эса у кишининг олдида эди, на ҳайдаб юборилди, на орқага сурилди.