Саҳиҳул Бухорий — 4998-ҳадис

Қуръан фазилатлари · Жибрил Қуръанни Расулуллаҳга ўқиб бергани

4998-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Қуръан фазилатлари

حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ يَزِيدَ، حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ، عَنْ أَبِي حَصِينٍ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ كَانَ يَعْرِضُ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم الْقُرْآنَ كُلَّ عَامٍ مَرَّةً، فَعَرَضَ عَلَيْهِ مَرَّتَيْنِ فِي الْعَامِ الَّذِي قُبِضَ، وَكَانَ يَعْتَكِفُ كُلَّ عَامٍ عَشْرًا فَاعْتَكَفَ عِشْرِينَ فِي الْعَامِ الَّذِي قُبِضَ ‏{‏فِيهِ‏}‏

Холид ибн Язид, Абу Бакрдан, у Абу Ҳасийндан, у Абу Солиҳдан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилади: Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга Қуръан ҳар йили бир марта (ўқиб) кўрсатиларди, вафот этган йилида унга икки марта кўрсатилди. У ҳар йили ўн кун эътикоф қилардилар, вафот этган йилида йигирма (кун) эътикоф қилдилар.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Саҳиҳул Бухорий, 2044-ҳадисЭътикоф китоби

Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳар Рамазонда ўн кун эътикоф қилар эди. У зот вафот этган йили бўлганида, йигирма кун эътикоф қилди.

Сунани Абу Довуд, 2466-ҳадисРўза китоби

Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳар Рамазонда ўн кун эътикоф қиларди. У қабз қилинган (вафот этган) йили бўлганида йигирма кун эътикоф қилди.

Сунани Абу Довуд, 5056-ҳадисОдоб китоби

Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳар кеча тўшакларига борганларида икки кафтларини жам қилиб, уларга пуфлар ва уларга {Қул ҳуваллаҳу аҳад}, {Қул аъуузу бироббил-фалақ} ва {Қул аъуузу бироббин-наас}ни ўқир эдилар.…

Сунани Абу Довуд, 1182-ҳадисЁмғир сўраш намози

Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам даврида қуёш тутилди ва Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам улар билан намоз ўқидилар: узун суралардан бир сурани ўқиб, беш руку қилдилар ва икки сажда қилдилар, сўнг иккинчи…

Сунани Абу Довуд, 1871-ҳадисҲаж китоби

ки, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Маккага кирганларида Байтни тавоф қилдилар ва Мақом ортида икки ракъат намоз ўқидилар — яъни Фатҳ куни.

Саҳиҳул Бухорий, 6310-ҳадисДуо китоби

Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам кечаси ўн бир ракъат намоз ўқир, тонг отганида икки енгил ракъат ўқир, сўнг ўнг ёнбошига ётар эдилар — то муаззин келиб, у кишига (азон ҳақида) билдиргунигача.