حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، قَالَ جَاءَتِ امْرَأَةٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ إِنِّي وَهَبْتُ مِنْ نَفْسِي. فَقَامَتْ طَوِيلاً فَقَالَ رَجُلٌ زَوِّجْنِيهَا، إِنْ لَمْ تَكُنْ لَكَ بِهَا حَاجَةٌ. قَالَ " هَلْ عِنْدَكَ مِنْ شَىْءٍ تُصْدِقُهَا ". قَالَ مَا عِنْدِي إِلاَّ إِزَارِي. فَقَالَ " إِنْ أَعْطَيْتَهَا إِيَّاهُ جَلَسْتَ لاَ إِزَارَ لَكَ، فَالْتَمِسْ شَيْئًا ". فَقَالَ مَا أَجِدُ شَيْئًا. فَقَالَ " الْتَمِسْ وَلَوْ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدِ ". فَلَمْ يَجِدْ. فَقَالَ " أَمَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ شَىْءٌ ". قَالَ نَعَمْ سُورَةُ كَذَا وَسُورَةُ كَذَا لِسُوَرٍ سَمَّاهَا. فَقَالَ " زَوَّجْنَاكَهَا بِمَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ ".
Абдуллаҳ ибн Юсуф, Моликдан, у Абу Ҳозимдан, у Саҳл ибн Саъддан ривоят қилади: Бир аёл Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келиб: Мен ўзимни (сизга) ҳиба қилдим, деди ва узоқ турди. Бир киши: Уни менга никоҳлаб беринг, агар сизга ундан эҳтиёж бўлмаса, деди. У: «Сенда унга маҳр (қилиб) берадиган бирор нарса борми?» дедилар. У: Менда фақат изорим бор, деди. У: «Агар уни унга берсанг, изорсиз қоласан. Бир нарса изла» дедилар. У: Ҳеч нарса топмаяпман, деди. У: «Темирдан узук бўлса ҳам изла» дедилар. У топмади. У: «Сенда Қуръандан бирор нарса борми?» дедилар. У: Ҳа, фалон сура ва фалон сура, деб сураларни номлади. У: «Сени унга сендаги Қуръан (билишинг) эвазига никоҳлаб бердик» дедилар.