حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ، حَدَّثَنَا أَبُو غَسَّانَ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو حَازِمٍ، عَنْ سَهْلٍ، أَنَّ امْرَأَةً، عَرَضَتْ نَفْسَهَا عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ زَوِّجْنِيهَا. فَقَالَ " مَا عِنْدَكَ ". قَالَ مَا عِنْدِي شَىْءٌ. قَالَ " اذْهَبْ فَالْتَمِسْ وَلَوْ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ ". فَذَهَبَ ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ لاَ وَاللَّهِ مَا وَجَدْتُ شَيْئًا، وَلاَ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ، وَلَكِنْ هَذَا إِزَارِي وَلَهَا نِصْفُهُ ـ قَالَ سَهْلٌ وَمَا لَهُ رِدَاءٌ. فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " وَمَا تَصْنَعُ بِإِزَارِكَ إِنْ لَبِسْتَهُ لَمْ يَكُنْ عَلَيْهَا مِنْهُ شَىْءٌ، وَإِنْ لَبِسَتْهُ لَمْ يَكُنْ عَلَيْكَ مِنْهُ شَىْءٌ ". فَجَلَسَ الرَّجُلُ حَتَّى إِذَا طَالَ مَجْلَسُهُ قَامَ فَرَآهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَدَعَاهُ أَوْ دُعِي لَهُ فَقَالَ " مَاذَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ ". فَقَالَ مَعِي سُورَةُ كَذَا وَسُورَةُ كَذَا لِسُوَرٍ يُعَدِّدُهَا. فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَمْلَكْنَاكَهَا بِمَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ ".
Саид ибн Абу Марям, Абу Ғассондан: Менга Абу Ҳозим, у Саҳлдан айтиб берди: Бир аёл ўзини Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга таклиф қилди. Шунда бир киши унга: Эй Расулуллаҳ, уни менга никоҳлаб беринг, деди. У: «Сенда нима бор?» дедилар. У: Менда ҳеч нарса йўқ, деди. У: «Бор, темирдан узук бўлса ҳам изла» дедилар. У бориб, сўнг қайтиб: Йўқ, Аллаҳга қасам, ҳеч нарса топмадим, темирдан узук ҳам, аммо мана бу изорим, унинг ярми унга — Саҳл: Унинг ридоси йўқ эди, деди — бўлсин, деди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Изоринг билан нима қиласан? Агар уни сен кийсанг, ундан унга ҳеч нарса бўлмайди; агар уни у кийса, ундан сенга ҳеч нарса бўлмайди» дедилар. Киши ўтирди, то ўтириши узунлашганида турди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам уни кўриб, уни чақирдилар — ёки унга (чақиришни) чақирилди — ва: «Сенда Қуръандан нима бор?» дедилар. У: Менда фалон сура ва фалон сура бор, деб сураларни санади. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Сени унга сендаги Қуръан (билишинг) эвазига (эгаси) қилиб бердик» дедилар.