حَدَّثَنَا ابْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الْمُهَاجِرِ أَبِي الْحَسَنِ، سَمِعَ زَيْدَ بْنَ وَهْبٍ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، قَالَ أَذَّنَ مُؤَذِّنُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم الظُّهْرَ فَقَالَ " أَبْرِدْ أَبْرِدْ ـ أَوْ قَالَ ـ انْتَظِرِ انْتَظِرْ ". وَقَالَ " شِدَّةُ الْحَرِّ مِنْ فَيْحِ جَهَنَّمَ، فَإِذَا اشْتَدَّ الْحَرُّ فَأَبْرِدُوا عَنِ الصَّلاَةِ ". حَتَّى رَأَيْنَا فَىْءَ التُّلُولِ.
Ибн Башшор бизга айтди: Ғундар бизга айтди: Шуъба бизга айтди, Муҳожир Абул-Ҳасандан, у Зайд ибн Ваҳбни эшитди, у Абу Заррдан: У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг муаззини пешинга азон айтди. У зот: «Салқинлат, салқинлат — ёки: кут, кут — дедилар». Ва: «Иссиқнинг қаттиқлиги жаҳаннамнинг қайнашидандир, иссиқ қаттиқ бўлганда намозни салқинга суринглар», дедилар. Токи биз тепаликларнинг соясини кўрдик.