5474-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Ақиқа китоби
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ الزُّهْرِيُّ حَدَّثَنَا عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ فَرَعَ وَلاَ عَتِيرَةَ ". قَالَ وَالْفَرَعَ أَوَّلُ نِتَاجٍ كَانَ يُنْتَجُ لَهُمْ، كَانُوا يَذْبَحُونَهُ لِطَوَاغِيتِهِمْ، وَالْعَتِيرَةُ فِي رَجَبٍ.
Али ибн Абдуллаҳ, Суфёндан: Зуҳрий бизга Саид ибнул Мусайябдан, у Абу Ҳурайрадан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан айтиб берди: «Фараъ ҳам йўқ, атийра ҳам йўқ» дедилар. (Зуҳрий): Фараъ — уларга туғиладиган биринчи бола (чорваси)дир, улар уни ўз бутлари (тоғутлари) учун сўяр эдилар; атийра эса Ражаб (ойи)да(ги қурбонлик)дир, деди.