5512-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Ов ва сўйиш
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ فَاطِمَةَ بِنْتِ الْمُنْذِرِ، أَنَّ أَسْمَاءَ بِنْتَ أَبِي بَكْرٍ، قَالَتْ نَحَرْنَا عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَرَسًا فَأَكَلْنَاهُ. تَابَعَهُ وَكِيعٌ وَابْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ هِشَامٍ فِي النَّحْرِ.
Қутайба, Жарирдан, у Ҳишомдан, у Фотима бинти Мунзирдан ривоят қилади: Асмо бинти Абу Бакр: Биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам замонида бир отни (наҳр қилиб) сўйдик ва уни едик, деди. Буни Вакиъ ва Ибн Уяйна Ҳишомдан «наҳр» (ҳақида) мутобаъа қилдилар.