5724-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Тиббиёт китоби
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ فَاطِمَةَ بِنْتِ الْمُنْذِرِ، أَنَّ أَسْمَاءَ بِنْتَ أَبِي بَكْرٍ ـ رضى الله عنهما ـ كَانَتْ إِذَا أُتِيَتْ بِالْمَرْأَةِ قَدْ حُمَّتْ تَدْعُو لَهَا، أَخَذَتِ الْمَاءَ فَصَبَّتْهُ بَيْنَهَا وَبَيْنَ جَيْبِهَا قَالَتْ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَأْمُرُنَا أَنْ نَبْرُدَهَا بِالْمَاءِ.
Абдуллаҳ ибн Маслама, Моликдан, у Ҳишомдан, у Фотима бинти Мунзирдан ривоят қилади: Асмо бинти Абу Бакр (розияллаҳу анҳумо) — унга иситмага чалинган аёл келтирилганида, у учун дуо қилар, сувни олиб, уни (аёлнинг) кўйлаги ёқаси орасига қуяр эди. У: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бизни уни (иситмани) сув билан совутишимизни буюрар эдилар, деди.