حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ دَخَلَ عَلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِسَرِفَ وَأَنَا أَبْكِي، فَقَالَ " مَا لَكِ أَنَفِسْتِ ". قُلْتُ نَعَمْ. قَالَ " هَذَا أَمْرٌ كَتَبَهُ اللَّهُ عَلَى بَنَاتِ آدَمَ اقْضِي مَا يَقْضِي الْحَاجُّ غَيْرَ أَنْ لاَ تَطُوفِي بِالْبَيْتِ ". وَضَحَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ نِسَائِهِ بِالْبَقَرِ.
Қутайба, Суфёндан, у Абдураҳмон ибнул Қосимдан, у отасидан, у Оишадан (розияллаҳу анҳо) ривоят қилади: У: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Сарифда менинг олдимга кирдилар, мен йиғлардим. У: «Сенга нима бўлди, ҳайз кўрдингми?» дедилар. Мен: Ҳа, дедим. У: «Бу — Аллаҳ Одам қизларига ёзиб қўйган бир ишдир. Ҳаж қилувчи бажарадиган амалларни бажар, фақат Байтни тавоф қилма» дедилар. Ва Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам хотинлари номидан сигир билан қурбонлик сўйдилар, деди.