حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ، حَدَّثَنَا أَبُو غَسَّانَ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ ذُكِرَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم امْرَأَةٌ مِنَ الْعَرَبِ، فَأَمَرَ أَبَا أُسَيْدٍ السَّاعِدِيَّ أَنْ يُرْسِلَ إِلَيْهَا فَأَرْسَلَ إِلَيْهَا، فَقَدِمَتْ فَنَزَلَتْ فِي أُجُمِ بَنِي سَاعِدَةَ، فَخَرَجَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم حَتَّى جَاءَهَا فَدَخَلَ عَلَيْهَا فَإِذَا امْرَأَةٌ مُنَكِّسَةٌ رَأْسَهَا، فَلَمَّا كَلَّمَهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْكَ. فَقَالَ " قَدْ أَعَذْتُكِ مِنِّي ". فَقَالُوا لَهَا أَتَدْرِينَ مَنْ هَذَا قَالَتْ لاَ. قَالُوا هَذَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جَاءَ لِيَخْطُبَكِ. قَالَتْ كُنْتُ أَنَا أَشْقَى مِنْ ذَلِكَ. فَأَقْبَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَوْمَئِذٍ حَتَّى جَلَسَ فِي سَقِيفَةِ بَنِي سَاعِدَةَ هُوَ وَأَصْحَابُهُ، ثُمَّ قَالَ " اسْقِنَا يَا سَهْلُ ". فَخَرَجْتُ لَهُمْ بِهَذَا الْقَدَحِ فَأَسْقَيْتُهُمْ فِيهِ، فَأَخْرَجَ لَنَا سَهْلٌ ذَلِكَ الْقَدَحَ فَشَرِبْنَا مِنْهُ. قَالَ ثُمَّ اسْتَوْهَبَهُ عُمَرُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ بَعْدَ ذَلِكَ فَوَهَبَهُ لَهُ.
Саид ибн Абу Марям, Абу Ғассондан: Менга Абу Ҳозим, у Саҳл ибн Саъддан (розияллаҳу анҳу) айтиб берди: У: Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга араблардан бир аёл зикр қилинди. У киши Абу Усайд Соидийга унга (хабар) юборишни буюрдилар, у унга юборди. У (аёл) келди ва Бану Соида қалъасига тушди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам чиқиб, унинг олдига келдилар ва кирдилар. Бирдан у бошини эгиб турган аёл эди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам у билан гаплашганларида, у: Мен сендан Аллаҳга паноҳ тилайман, деди. У: «Мен сени ўзимдан паноҳга олдим (қўйиб юбордим)» дедилар. Улар унга: Бу ким эканини биласанми? дедилар. У: Йўқ, деди. Улар: Бу — Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам, сени хотинликка сўраб келдилар, дедилар. У: Мен бундан бахтсизроқ эдим (хато қилдим), деди. Ўша куни Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам келиб, саҳобалари билан Бану Соида соқифасига ўтирдилар, сўнг: «Бизга (сув) ичир, эй Саҳл» дедилар. Мен уларга мана шу қадаҳ билан чиқиб, унда уларга (сув) ичирдим. Саҳл бизга ўша қадаҳни чиқариб берди, биз ундан ичдик, деди. Сўнг Умар ибн Абдулазиз ундан кейин уни (совға қилиб) сўради, у уни унга совға қилди, деди.