حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ سَهْلٍ التَّمِيمِيُّ، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَاقَ - قَالَ أَبُو بَكْرٍ أَخْبَرَنَا وَقَالَ ابْنُ سَهْلٍ، حَدَّثَنَا - ابْنُ أَبِي مَرْيَمَ، أَخْبَرَنَا مُحَمَّدٌ، - وَهُوَ ابْنُ مُطَرِّفٍ أَبُو غَسَّانَ - أَخْبَرَنِي أَبُو حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، قَالَ ذُكِرَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم امْرَأَةٌ مِنَ الْعَرَبِ فَأَمَرَ أَبَا أُسَيْدٍ أَنْ يُرْسِلَ إِلَيْهَا فَأَرْسَلَ إِلَيْهَا فَقَدِمَتْ فَنَزَلَتْ فِي أُجُمِ بَنِي سَاعِدَةَ فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى جَاءَهَا فَدَخَلَ عَلَيْهَا فَإِذَا امْرَأَةٌ مُنَكِّسَةٌ رَأْسَهَا فَلَمَّا كَلَّمَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْكَ قَالَ " قَدْ أَعَذْتُكِ مِنِّي " . فَقَالُوا لَهَا أَتَدْرِينَ مَنْ هَذَا فَقَالَتْ لاَ . فَقَالُوا هَذَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جَاءَكِ لِيَخْطُبَكِ قَالَتْ أَنَا كُنْتُ أَشْقَى مِنْ ذَلِكَ . قَالَ سَهْلٌ فَأَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَئِذٍ حَتَّى جَلَسَ فِي سَقِيفَةِ بَنِي سَاعِدَةَ هُوَ وَأَصْحَابُهُ ثُمَّ قَالَ " اسْقِنَا " . لِسَهْلٍ قَالَ فَأَخْرَجْتُ لَهُمْ هَذَا الْقَدَحَ فَأَسْقَيْتُهُمْ فِيهِ . قَالَ أَبُو حَازِمٍ فَأَخْرَجَ لَنَا سَهْلٌ ذَلِكَ الْقَدَحَ فَشَرِبْنَا فِيهِ قَالَ ثُمَّ اسْتَوْهَبَهُ بَعْدَ ذَلِكَ عُمَرُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ فَوَهَبَهُ لَهُ . وَفِي رِوَايَةِ أَبِي بَكْرِ بْنِ إِسْحَاقَ قَالَ " اسْقِنَا يَا سَهْلُ " .
Менга Муҳаммад ибн Саҳл ат-Тамимий ва Абу Бакр ибн Ишоқ ривоят қилди — Абу Бакр: хабар берди, деди, Ибн Саҳл эса: ривоят қилди, деди — бизга Ибн Абу Марям (ривоят қилди), бизга Муҳаммад — у Ибн Мутарриф Абу Ғассон — хабар берди, менга Абу Ҳозим Саҳл ибн Саъддан хабар берди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга араблардан бир аёл ҳақида айтилди. Шунда у Абу Усайдга унинг ҳузурига (киши) юборишни буюрдилар, у ҳам юборди. (Аёл) келиб, Бану Соида қалъасига тушди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам чиқиб, унинг олдига келдилар ва ҳузурига кирдилар. Қарасалар, аёл бошини қуйи солган эди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам у билан гаплашганларида, у: ‹Сендан Аллаҳга паноҳ тилайман›, деди. У (Расулуллаҳ): «Сени ўзимдан паноҳ бердим (қўйиб юбордим)», дедилар. Улар аёлга: ‹Бу ким эканини биласанми?› дейишди. У: ‹Йўқ›, деди. Улар: ‹Бу Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам, сенга совчилик қилгани келган›, дейишди. У: ‹Мен ундан ҳам бахтсизроқ эдим›, деди. Саҳл деди: Ўша куни Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам келиб, ўзлари ва саҳобалари билан Бану Соида соябонида ўтирдилар. Сўнгра Саҳлга: «Бизга ичиргин», дедилар. У деди: Мен уларга мана шу қадаҳни чиқариб, унда уларга ичирдим. Абу Ҳозим деди: Саҳл бизга ўша қадаҳни чиқарди ва биз ундан ичдик. У деди: Сўнгра ундан кейин Умар ибн Абдулазиз уни (қадаҳни) ҳадя сўради, у ҳам унга ҳадя қилди. Абу Бакр ибн Ишоқнинг ривоятида: «Бизга ичиргин, эй Саҳл», деди, дейилган.