وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ سَهْلٍ التَّمِيمِيُّ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي مَرْيَمَ، أَخْبَرَنَا مُحَمَّدٌ، - يَعْنِي أَبَا غَسَّانَ - حَدَّثَنِي أَبُو حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، بِهَذَا الْحَدِيثِ وَقَالَ فِي تَوْرٍ مِنْ حِجَارَةٍ فَلَمَّا فَرَغَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنَ الطَّعَامِ أَمَاثَتْهُ فَسَقَتْهُ تَخُصُّهُ بِذَلِكَ .
Ва менга Муҳаммад ибн Саҳл ат-Тамимий ривоят қилди, бизга Ибн Абу Марям ривоят қилди, бизга Муҳаммад — яъни Абу Ғассон — хабар берди, менга Абу Ҳозим Саҳл ибн Саъддан шу ҳадисни ривоят қилди ва деди: ‹тош идишда›, ва: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам таомдан бўшаганларидан кейин уни (хурмони сувда) эзиб, суюлтириб, у кишига ичирди, буни у кишига хос қилди, деди.