حَدَّثَنِي يُوسُفُ بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ دُكَيْنٍ، حَدَّثَنَا صَخْرُ بْنُ جُوَيْرِيَةَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَوْ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " الْوَاشِمَةُ وَالْمُوتَشِمَةُ، وَالْوَاصِلَةُ وَالْمُسْتَوْصِلَةُ ". يَعْنِي لَعَنَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم.
Юсуф ибн Мусо, Фазл ибн Дукайндан: Бизга Сахр ибн Жувайрия, у Нофиъдан, у Абдуллаҳ ибн Умардан (розияллаҳу анҳумо) айтиб берди: Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламни эшитдим — ёки Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Тату қилувчи ва тату қилдирувчи, уловчи ва улатгувчи» дедилар — яъни Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам (уларни) лаънатладилар.