باب الْمَوْصُولَةِ
حَدَّثَنِي مُحَمَّدٌ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ لَعَنَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم الْوَاصِلَةَ وَالْمُسْتَوْصِلَةَ، وَالْوَاشِمَةَ وَالْمُسْتَوْشِمَةَ.
Муҳаммад, Абдадан, у Убайдуллаҳдан, у Нофиъдан, у Ибн Умардан (розияллаҳу анҳумо) ривоят қилади: У: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам уловчини ва улатгувчини, тату қилувчини ва тату қилдирувчини лаънатладилар, деди.
حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، أَنَّهُ سَمِعَ فَاطِمَةَ بِنْتَ الْمُنْذِرِ، تَقُولُ سَمِعْتُ أَسْمَاءَ، قَالَتْ سَأَلَتِ امْرَأَةٌ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ ابْنَتِي أَصَابَتْهَا الْحَصْبَةُ، فَامَّرَقَ شَعَرُهَا، وَإِنِّي زَوَّجْتُهَا أَفَأَصِلُ فِيهِ فَقَالَ " لَعَنَ اللَّهُ الْوَاصِلَةَ وَالْمَوْصُولَةَ ".
Ҳумайдий, Суфёндан: Бизга Ҳишом: У Фотима бинти Мунзирнинг шундай деяётганини эшитди: Асмони эшитдим: У: Бир аёл Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан сўради: Эй Расулуллаҳ, қизимга қизамиқ (ҳасба) тегди ва сочи тўкилди, мен уни турмушга бердим, унга (соч) улайми? деди. У: «Аллаҳ уловчини ва уланган (соч эгаси)ни лаънатлади» дедилар.
حَدَّثَنِي يُوسُفُ بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ دُكَيْنٍ، حَدَّثَنَا صَخْرُ بْنُ جُوَيْرِيَةَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَوْ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " الْوَاشِمَةُ وَالْمُوتَشِمَةُ، وَالْوَاصِلَةُ وَالْمُسْتَوْصِلَةُ ". يَعْنِي لَعَنَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم.
Юсуф ибн Мусо, Фазл ибн Дукайндан: Бизга Сахр ибн Жувайрия, у Нофиъдан, у Абдуллаҳ ибн Умардан (розияллаҳу анҳумо) айтиб берди: Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламни эшитдим — ёки Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Тату қилувчи ва тату қилдирувчи, уловчи ва улатгувчи» дедилар — яъни Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам (уларни) лаънатладилар.
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ مُقَاتِلٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَلْقَمَةَ، عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ لَعَنَ اللَّهُ الْوَاشِمَاتِ، وَالْمُسْتَوْشِمَاتِ، وَالْمُتَنَمِّصَاتِ وَالْمُتَفَلِّجَاتِ لِلْحُسْنِ، الْمُغَيِّرَاتِ خَلْقَ اللَّهِ، مَا لِي لاَ أَلْعَنُ مَنْ لَعَنَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهْوَ فِي كِتَابِ اللَّهِ.
Муҳаммад ибн Муқотил, Абдуллаҳдан: Бизга Суфён, у Мансурдан, у Иброҳимдан, у Алқамадан, у Ибн Масъуддан (розияллаҳу анҳу) айтиб берди: У: Аллаҳ — гўзаллик учун — тату (вашм) қилдиргувчиларни, тату қилдирувчиларни (сўраб қилдирувчи), қошини юлдиргувчиларни (танаммус), тишларини (орасини) айириб (зинат учун бўшлиқ қилдирувчи)ларни — Аллаҳнинг яратишини ўзгартирувчиларни — лаънатлади. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам лаънатлаган кишини мен нимага лаънатламай — ҳолбуки у Аллаҳнинг Китобида (ҳам) бор: «Расул сизларга берган нарсани олинглар (унга амал қилинглар)».
حَدَّثَنِي ابْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ مَهْدِيٍّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ ذَكَرْتُ لِعَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَابِسٍ حَدِيثَ مَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَلْقَمَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ،، فَقَالَ سَمِعْتُهُ مِنْ أُمِّ يَعْقُوبَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، مِثْلَ حَدِيثِ مَنْصُورٍ.
Ибн Башшор, Ибн Маҳдийдан: Бизга Суфён: Мен Абдураҳмон ибн Обисга Мансурнинг Иброҳимдан, у Алқамадан, у Абдуллаҳдан (қилган) ҳадисини зикр қилдим. У: Мен уни Умму Яъқубдан, у Абдуллаҳдан — Мансурнинг ҳадиси мисли — эшитганман, деди.