5944.2-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Кийим китоби
حَدَّثَنِي ابْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ مَهْدِيٍّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ ذَكَرْتُ لِعَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَابِسٍ حَدِيثَ مَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَلْقَمَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ،، فَقَالَ سَمِعْتُهُ مِنْ أُمِّ يَعْقُوبَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، مِثْلَ حَدِيثِ مَنْصُورٍ.
Ибн Башшор, Ибн Маҳдийдан: Бизга Суфён: Мен Абдураҳмон ибн Обисга Мансурнинг Иброҳимдан, у Алқамадан, у Абдуллаҳдан (қилган) ҳадисини зикр қилдим. У: Мен уни Умму Яъқубдан, у Абдуллаҳдан — Мансурнинг ҳадиси мисли — эшитганман, деди.