حَدَّثَنَا عَلِيٌّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، عَنْ سُفْيَانَ، قَالَ ذَكَرْتُ لِعَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَابِسٍ حَدِيثَ مَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَلْقَمَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ لَعَنَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْوَاصِلَةَ فَقَالَ سَمِعْتُهُ مِنِ امْرَأَةٍ يُقَالُ لَهَا أُمُّ يَعْقُوبَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ مِثْلَ حَدِيثِ مَنْصُورٍ.
Али, Абдураҳмондан, у Суфёндан ривоят қилади: Мен Абдураҳмон ибн Обисга Мансурнинг Иброҳимдан, у Алқамадан, у Абдуллаҳдан (розияллаҳу анҳу) ривоят қилган ҳадисини — Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам соч уловчи аёлни лаънатлади — зикр қилдим. У: Мен буни Умму Яъқуб деб аталувчи бир аёлдан, у Абдуллаҳдан Мансурнинг ҳадиси каби эшитдим, деди.