حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، أَنَّهُ سَمِعَ فَاطِمَةَ بِنْتَ الْمُنْذِرِ، تَقُولُ سَمِعْتُ أَسْمَاءَ، قَالَتْ سَأَلَتِ امْرَأَةٌ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ ابْنَتِي أَصَابَتْهَا الْحَصْبَةُ، فَامَّرَقَ شَعَرُهَا، وَإِنِّي زَوَّجْتُهَا أَفَأَصِلُ فِيهِ فَقَالَ " لَعَنَ اللَّهُ الْوَاصِلَةَ وَالْمَوْصُولَةَ ".
Ҳумайдий, Суфёндан: Бизга Ҳишом: У Фотима бинти Мунзирнинг шундай деяётганини эшитди: Асмони эшитдим: У: Бир аёл Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан сўради: Эй Расулуллаҳ, қизимга қизамиқ (ҳасба) тегди ва сочи тўкилди, мен уни турмушга бердим, унга (соч) улайми? деди. У: «Аллаҳ уловчини ва уланган (соч эгаси)ни лаънатлади» дедилар.