حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ فَاطِمَةَ بِنْتِ، الْمُنْذِرِ عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ، قَالَتْ جَاءَتِ امْرَأَةٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ لِي ابْنَةً عُرَيِّسًا أَصَابَتْهَا حَصْبَةٌ فَتَمَرَّقَ شَعْرُهَا أَفَأَصِلُهُ فَقَالَ " لَعَنَ اللَّهُ الْوَاصِلَةَ وَالْمُسْتَوْصِلَةَ " .
Бизга Яҳё ибн Яҳё ривоят қилди, бизга Абу Муъовия Ҳишом ибн Урвадан, у Фотима бинт Мунзирдан, у Асмо бинт Абу Бакрдан хабар берди, у деди: Бир аёл Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келиб деди: «Ё Расулуллаҳ, менинг келинчак қизим бор, уни қизамиқ тутиб, сочлари тўкилиб кетди. Мен уни (сочга соч) уласаммикан?» У зот: «Аллаҳ соч улайдиган ва улаттирадиган аёлларни лаънатласин» дедилар.