5567-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Кийим ва безак
وَحَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ سَعِيدٍ الدَّارِمِيُّ، أَخْبَرَنَا حَبَّانُ، حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، حَدَّثَنَا مَنْصُورٌ، عَنْ أُمِّهِ، عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ، أَنَّ امْرَأَةً، أَتَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ إِنِّي زَوَّجْتُ ابْنَتِي فَتَمَرَّقَ شَعْرُ رَأْسِهَا وَزَوْجُهَا يَسْتَحْسِنُهَا أَفَأَصِلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَنَهَاهَا .
Яна менга Аҳмад ибн Саъид ад-Доримий ривоят қилди, бизга Ҳаббон хабар берди, бизга Вуҳайб ривоят қилди, бизга Мансур онасидан, у Асмо бинт Абу Бакрдан ривоят қилдики, бир аёл Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келиб деди: «Мен қизимни турмушга бердим, сочи тўкилиб кетди, эри эса уни гўзал кўришни истайди. Ё Расулуллаҳ, мен (сочга соч) уласаммикан?» Шунда у зот уни қайтардилар.