حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ رَجُلاً، أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أُمِّيَ افْتُلِتَتْ نَفْسُهَا وَلَمْ تُوصِ وَأَظُنُّهَا لَوْ تَكَلَّمَتْ تَصَدَّقَتْ أَفَلَهَا أَجْرٌ إِنْ تَصَدَّقْتُ عَنْهَا قَالَ " نَعَمْ "
Бизга Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ибн Нумайр ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Бишр ривоят қилди, бизга Ҳишом отасидан, Оишадан ривоят қилди: бир киши Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга келиб: «Ё Расулуллаҳ, онамнинг жони тўсатдан олинди ва васият қилмади. Мен ўйлайманки, агар гапира олганида садақа қиларди. Мен унинг номидан садақа қилсам, унга ажр бўладими?» - деди. У: «Ҳа», - дедилар.