حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ، وَقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَعَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، قَالُوا حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، - وَهُوَ ابْنُ جَعْفَرٍ - عَنِ الْعَلاَءِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَجُلاً، قَالَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِنَّ أَبِي مَاتَ وَتَرَكَ مَالاً وَلَمْ يُوصِ فَهَلْ يُكَفِّرُ عَنْهُ أَنْ أَتَصَدَّقَ عَنْهُ قَالَ " نَعَمْ " .
Бизга Яҳё ибн Айюб ва Қутайба ибн Саъийд ва Алий ибн Ҳужр ривоят қилдилар, улар дедилар: бизга Исмоийл - у ибн Жаъфар - Алоодан, отасидан, Абу Ҳурайрадан ривоят қилди: бир киши Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга: «Отам мол қолдириб вафот этди, лекин васият қилмади. Мен унинг номидан садақа қилсам, бу унинг гуноҳини кечирадими?» - деди. У: «Ҳа», - дедилар.
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، أَخْبَرَنِي أَبِي، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ رَجُلاً، قَالَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِنَّ أُمِّيَ افْتُلِتَتْ نَفْسُهَا وَإِنِّي أَظُنُّهَا لَوْ تَكَلَّمَتْ تَصَدَّقَتْ فَلِيَ أَجْرٌ أَنْ أَتَصَدَّقَ عَنْهَا قَالَ " نَعَمْ " .
Бизга Зуҳайр ибн Ҳарб ривоят қилди, бизга Яҳё ибн Саъийд Ҳишом ибн Урвадан ривоят қилди, менга отам хабар берди, Оишадан: бир киши Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга: «Онамнинг жони тўсатдан олинди, мен ўйлайманки, агар гапира олганида садақа қиларди. Мен унинг номидан садақа қилсам, менга ажр бўладими?» - деди. У: «Ҳа», - дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ رَجُلاً، أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أُمِّيَ افْتُلِتَتْ نَفْسُهَا وَلَمْ تُوصِ وَأَظُنُّهَا لَوْ تَكَلَّمَتْ تَصَدَّقَتْ أَفَلَهَا أَجْرٌ إِنْ تَصَدَّقْتُ عَنْهَا قَالَ " نَعَمْ "
Бизга Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ибн Нумайр ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Бишр ривоят қилди, бизга Ҳишом отасидан, Оишадан ривоят қилди: бир киши Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга келиб: «Ё Расулуллаҳ, онамнинг жони тўсатдан олинди ва васият қилмади. Мен ўйлайманки, агар гапира олганида садақа қиларди. Мен унинг номидан садақа қилсам, унга ажр бўладими?» - деди. У: «Ҳа», - дедилар.
وَحَدَّثَنَاهُ أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، ح وَحَدَّثَنِي الْحَكَمُ بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنَا شُعَيْبُ، بْنُ إِسْحَاقَ ح وَحَدَّثَنِي أُمَيَّةُ بْنُ بِسْطَامَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ، - يَعْنِي ابْنَ زُرَيْعٍ - حَدَّثَنَا رَوْحٌ، - وَهُوَ ابْنُ الْقَاسِمِ - ح وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ عَوْنٍ، كُلُّهُمْ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، بِهَذَا الإِسْنَادِ أَمَّا أَبُو أُسَامَةَ وَرَوْحٌ فَفِي حَدِيثِهِمَا فَهَلْ لِي أَجْرٌ كَمَا قَالَ يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ . وَأَمَّا شُعَيْبٌ وَجَعْفَرٌ فَفِي حَدِيثِهِمَا أَفَلَهَا أَجْرٌ كَرِوَايَةِ ابْنِ بِشْرٍ .
Буни бизга Абу Курайб ҳам ривоят қилди, бизга Абу Усома ривоят қилди, (ҳ) менга Ҳакам ибн Мусо ҳам ривоят қилди, бизга Шуъайб ибн Ишоқ ривоят қилди, (ҳ) менга Умайя ибн Бистом ҳам ривоят қилди, бизга Язид - яъни ибн Зурайъ - ривоят қилди, бизга Равҳ - у ибнул Қосим - ривоят қилди, (ҳ) бизга Абу Бакр ибн Аби Шайба ҳам ривоят қилди, бизга Жаъфар ибн Авн ривоят қилди, уларнинг ҳаммаси Ҳишом ибн Урвадан шу иснод билан ривоят қилдилар. Абу Усома ва Равҳга келсак, уларнинг ҳадисида: «Менга ажр бўладими?» - дейилган, Яҳё ибн Саъийд айтганидек. Шуъайб ва Жаъфарга келсак, уларнинг ҳадисида: «Унга ажр бўладими?» - дейилган, ибн Бишр ривоятига ўхшаб.