2881-ҳадисСунани Абу Довуд · Васият китоби
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ امْرَأَةً، قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أُمِّيَ افْتُلِتَتْ نَفْسُهَا وَلَوْلاَ ذَلِكَ لَتَصَدَّقَتْ وَأَعْطَتْ أَفَيُجْزِئُ أَنْ أَتَصَدَّقَ عَنْهَا فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " نَعَمْ فَتَصَدَّقِي عَنْهَا " .
Бизга Мусо ибн Исмоил ривоят қилди, бизга Ҳаммод Ҳишомдан, у отасидан, у Оишадан ривоят қилди: Бир аёл деди: «Эй Аллаҳнинг Расули, онамнинг жони тўсатдан олинди, агар шундай бўлмаганида албатта садақа берар ва инъом қилар эди. Мен унинг номидан садақа берсам, бу унга фойда берармикан?» Шунда Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Ҳа, унинг номидан садақа бер.»